در راه عشق هیچ کسی یار ما نبود

در راه عشق هیچ کسی یار ما نبود

دلبر زیاد بود،ولی بی ریا نبود

آن کس که گفت :

همسفرت می شوم به مهر

تا نیمه راه آمد و تا انتها نبود

از او شکایت و گله و تهمت و جفا

از من به غیر

صبر و سکوت و رضا نبود

پیمان گسست و جام شکست و

شراب ریخت

همراه درد ماندم و اینم سزا نبود

از من چنان برید که در دور روزگار

گویی که هیچ با چو منی آشنا نبود

وقتی که رفت در قدمش

چون نثار خواست

در دستهای خالی من جز دعا نبود

بردم هزار بار ملامت زهر طرف

از هر کسی که آگه

از این ماجرا نبود

خواهم برم زیاد،همه خاطرات تلخ

از من دگر مپرس

چه بود چه ها نبود

اظهار عشق و دعوی مهر و وفا ،ولی

چیزی در آن میانه به نام صفا نبود