از زیر سنگ هم شده پیدایم کن

از زیر سنگ هم شده پیدایم کن
دارم کم کم این فیلم را باور می کنم
و این سیاهی لشکر عظیم
عجیب خوب بازی میکنند
در خیابان ها
کافه ها
کوچه ها
هی جا عوض میکنند
همین که سر برگردانم
صحنه ی بعدی را آماده کرده اند
از لا به لا ی فصل های نمایش
بیرونم بکش
برفی بر پیراهنم نشانده‌اند
که آب نمی شود
از کلماتی چون خورشید هم استفاده کرده ام
نشد...!
و این آدم برفی درون
که هی اسکلت صدایش می کنند
عمق زمستان است در من.
اصلا
از عمق تاریک صحنه پیدایم کن!
از پروژکتور های روز و شب،
از سکانس های تکراری زمین،خسته ام
دریا را تا میکنم
می گذارم زیر سرم
زل میزنم
به مقوای سیاه چسبیده به آسمان
و با نوار جیرجیرک به خواب می روم
نوار را که برگردانند
خروس می خواند...
از توی کمد هم شده پیدایم کن
می ترسم چاقویی در پهلویم فرو کنند
یا گلوله ای در سرم شلیک
و بعد بگویند:
"خب،نقشت این بود"!

⁦▪️⁩گروس عبدالملکیان⁦▪️⁩