{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

اگرمن مخترع بودم

اگرمن مخترع بودم
دوست دارم برای همه ی انسان هایک بال پروازاختراع کنم،که دردلشان نمانداین پروازکردن...
آخرخیلی قشنگ است وقتی ازکسی که دوستش داری خبری نداری،بال های پروازت رابه تن کنی وبروی وتمام کوچه های شهررا،دونه به دونه دنبالش بگردی،
مگرقشنگ ترازاین هم میشود....
ناگهان درکوچه ای پیدایش کنی فرودبیایی ومحکم به بغلش بپری وبگویی چقدردلتنگت بودم عزیزِ جانم...
به جرعت میگویم اگریک بال پروازاختراع کنم دیگرهیچ دختری درکُنج اتاقش تنهایی ودلتنگی دنیاراکوچ نمی کند
و هیچ پسری تاصبح درخیابان ها سیگار دود نمیکند..
دیدگاه ها (۳)

گاهی چقدر دلم برایتتنگ میشود میدانی؟!می‌گویم گاهی امااین گاه...

تنهایی عار نیست...اتمام حجت است با آغوش های بی در و پیکر...

💭 همه‌ی مافقط دو نوع شب در زندگیمان داریم؛ شبی که می‌خواهیم ...

‏پارادوکس واقعی اونجاست که دل پُری ازش داری اما دلت هم تنگ م...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط