ای طره گیسوی تو، زیباترین طرح جهان

ای طره گیسوی تو، زیباترین طرح جهان
هرکس که بیند روی تو، مدهوش و شیدا می شود

از آن دو چشم دلفریب، اعجازها آمد پدید
کوری که بینا گشته و پیری که برنا می شود

قلبی که از تو جان گرفت، یادت در آن مأوا گرفت
دل در نبودت سردو سخت، چون سنگ خارا می شود

شبهای تلخ انتظار، گویی که پایانی نداشت
شبهای بی تو بودنم، چون شب یلدا می شود

در تار و پودم عشق تو، پروانه ام بر گرد تو
روزی که بی تو سر شود، روز مبادا می شود

هرگز نگشتی صید من، صیدم به دامت ناگزیر
گویی زلیخا یوسف و یوسف زلیخا می شود

در ظاهرم آرامش و در باطنم رؤیای تو
دستان من می لرزد و رازم هویدا می شود