ﻣﻌﻠﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﻼﻕ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻧﺶ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ :
« ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﯼ؟»
ﻣﻌﻠﻢ ﮔﻔﺖ:
«ﯾﮏ ﺯﻧﯽ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭘﻨﺞ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻮﺩ. ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ
ﻧﺤﻮﯼ ﺷﺪﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﺩ .
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻭﺭﺩ.
ﭘﺪﺭﺵ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﺭﻫﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ . ﺻﺒﺢ ﮐﻪ
ﻣﯽﺁﻣﺪ، ﻣﯽﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻃﻔﻞ ﺭﺍ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻃﻔﻞ ﺩﻋﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﯽﺳﭙﺮﺩ . ﺧﻼﺻﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ .
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪ، ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ
ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻫﻔﺘﻢ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﺴﺮ، ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺰﺭﮔﺸﺎﻥ ﻓﻮﺕ ﮐﺮﺩ .
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ ﻭ ﭘﺴﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﻭﻣﺸﺎﻥ ﻓﻮﺕ
ﮐﺮﺩ .
ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﭘﻨﺞ ﺩﺧﺘﺮﺷﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﻓﻮﺕ ﻛﺮﺩﻧﺪ.
ﻓﻘﻂ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺧﺘﺮﺷﺎﻥ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺵ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﺎﺩﺭ ﻓﻮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻧﺪ . »
ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻧﺶ ﮔﻔﺖ:
« ﻣﯽﺩﺍﻧﯿﺪ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺵ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩ؟ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻨﻢ ! ﻭ ﻣﻦ ﺑﺪﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ ﭼﻮﻥ
ﭘﺪﺭﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺮ ﻫﺴﺖ ﻭ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺮ ﻭ ﺧﺸﮏ ﻭ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺁﻥ ﭘﻨﺞ ﭘﺴﺮ، ﯾﻌﻨﯽ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﻢ، ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﺧﺒﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. ﭘﺪﺭﻡ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﺮﯾﻪ
ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮﺩﻩ. »
ﺍﮔﺮ ﺟﺎﯼ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯼ،
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﺠﺎ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﯼ …
" ﭘﺲ ﻧﯿﮑﯽ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ،
ﺑﺎﻻﯼ ﻫﺮ ﺯﻣﯿﻨﯽ…
ﻭ ﺯﯾﺮ ﻫﺮ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ.…
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ... "
ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﮐﯽ ﻭ ﮐﺠﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﯾﺎﻓﺖ!!
ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻧﯿﮏ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ …
ﺍﺛﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ،
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺛﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻧﺶ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ :
« ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﯼ؟»
ﻣﻌﻠﻢ ﮔﻔﺖ:
«ﯾﮏ ﺯﻧﯽ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭘﻨﺞ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻮﺩ. ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ
ﻧﺤﻮﯼ ﺷﺪﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﺩ .
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻭﺭﺩ.
ﭘﺪﺭﺵ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﺭﻫﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ . ﺻﺒﺢ ﮐﻪ
ﻣﯽﺁﻣﺪ، ﻣﯽﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻃﻔﻞ ﺭﺍ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻃﻔﻞ ﺩﻋﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﯽﺳﭙﺮﺩ . ﺧﻼﺻﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ .
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪ، ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ
ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻫﻔﺘﻢ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﺴﺮ، ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺰﺭﮔﺸﺎﻥ ﻓﻮﺕ ﮐﺮﺩ .
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ ﻭ ﭘﺴﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﻭﻣﺸﺎﻥ ﻓﻮﺕ
ﮐﺮﺩ .
ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﭘﻨﺞ ﺩﺧﺘﺮﺷﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﻓﻮﺕ ﻛﺮﺩﻧﺪ.
ﻓﻘﻂ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺧﺘﺮﺷﺎﻥ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺵ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﺎﺩﺭ ﻓﻮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻧﺪ . »
ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻧﺶ ﮔﻔﺖ:
« ﻣﯽﺩﺍﻧﯿﺪ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺵ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩ؟ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻨﻢ ! ﻭ ﻣﻦ ﺑﺪﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ ﭼﻮﻥ
ﭘﺪﺭﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺮ ﻫﺴﺖ ﻭ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺮ ﻭ ﺧﺸﮏ ﻭ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺁﻥ ﭘﻨﺞ ﭘﺴﺮ، ﯾﻌﻨﯽ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﻢ، ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﺧﺒﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. ﭘﺪﺭﻡ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﺮﯾﻪ
ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮﺩﻩ. »
ﺍﮔﺮ ﺟﺎﯼ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯼ،
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﺠﺎ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺍﯼ …
" ﭘﺲ ﻧﯿﮑﯽ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ،
ﺑﺎﻻﯼ ﻫﺮ ﺯﻣﯿﻨﯽ…
ﻭ ﺯﯾﺮ ﻫﺮ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ.…
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ... "
ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﮐﯽ ﻭ ﮐﺠﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﯾﺎﻓﺖ!!
ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻧﯿﮏ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ …
ﺍﺛﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ،
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺛﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
- ۵.۷k
- ۱۳ بهمن ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط