ﻭﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﯽ

ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻨﺪﻳﺶ ﻛﻪ

ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﻣﻦ

ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ....

ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ؛

ﻧﺨﻮﺍﻧﺪﻩ؛

ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻓﺘﻨﯽ !

ﺳﻔﺮﺕ ﺑﺨﻴﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮ....

ﺍﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ

ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎﺧﺘﻢ ...

ﻭ ﻛﺎﺵ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﺍﻧﯽ

ﻣﺸﻖ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ

ﻣﺮﮔﻴﺴﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ

ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ

ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﮒ ﺧﺎﻣﻮﺵ،

ﺑﯽ ﺍﻣﺎﻥ .....!

ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﻝ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺍﯼ

ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ

ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮔﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ....

ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻛﻨﻢ

ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺭﺍ

ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻛﻨﻢ

ﺗﻠﺨﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺭﺍ

ﻭ ﻃﻌﻢ ﮔﺲ ﺩﺭﻭﻏﻬﺎ ﺭﺍ...

ﻣﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻢ


ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻢ ...