عشق محصول فکر نیست زیرا فکر مربوط به گذشته است. فکر به هی

عشق محصول فکر نیست زیرا فکر مربوط به گذشته است. فکر به هیچ وجه قادر به پرورش عشق نیست. عشق محصور و اسیر در چنگال حسادت نیست، زیرا حسادت از مقوله ی گذشته است و عشق همواره در زمان حال فعلیت دارد. عشق این نیست که بگوییم " من دوست خواهم داشت" یا "تو مرا دوست داشته ای".
اگر شما عشق را بشناسید پیرو کسی نیستید و نخواهید بود، عشق اطاعت نمی کند. هنگامی که شما عاشقید و عشق می ورزید ، نه احترام وجود دارد و نه بی احترامی.