{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

من گل آفتابگردانم، از رُخت روی برنگردانم،

من گل آفتابگردانم، از رُخت روی برنگردانم،
تو گل و دشت و نور و بارانی،
منِ گل دشتِ نور بارانم!
دیدگاه ها (۴)

عطشِ من گواهِ آتش توست،جرعۀ آتشی بنوشانم!

در زمین بی زمانی، ناکجا آبادی ام!

چقدر باید تحمل کرد بی عشق؟!مگه دنیا در و پیکر نداره!؟

درست از آخرین برگی که باختی،درست از آخرین دستی که بُردم،دونس...

دلتنگم ودیدار تو درمان من استبی رنگ و رخت زمانه زندان من است...

در دشت وجودم تنها حضور تو روییده است تنها حضور تو برای من آر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط