در طي برخي طوفانهاي زندگي كم كم ياد مي گيري كه نبايد توقع

در طي برخي طوفانهاي زندگي كم كم ياد مي گيري كه نبايد توقعي داشته باشي،مگر از خودت...
متوجه ميشي،بعضي را-هرچند نزديك-نبايد باور كرد...
متوجه ميشي روي بعضي-هرچند صميمي-نبايد حساب كرد...
ميفهمي بعضي را-هر چند آشنا-نمي توان شناخت...
چرا كه گاهي انسانها از آنچه دوست مي داشتند باشند سخن مي گويند،نه از آنچه هستند...
و اين اصلا تلخ نيست،شكست نيست،آگاه شدن نام دارد!
ممكن است در حين آگاه شدن درد بكشي،اين آگاهي دردناك است اما تلخ هرگز!