الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که درد عشق را هرگز نمی فهمند، عاقل ها

ز بابِ عاشقی در دین ندیدم هیچ تفسیری
ندارد عشق ، جایی بین توضیح المسائل ها

همین که دل به لبخند دروغ بستیم ، فهمیدم
ز تابِ پیچش مویش ، چه خون افتاد بر دل ها

سکوت و درد و تنهایی ، شده پاداشِ هر عاشق
خداوندا خودت برگو ، چرا افتاد مشکل ها ؟

الا ای عاقلانِ بی خبر از عالم عشاق
بدانید بی صدا گاهی ، بر بندیم محمل ها

بباید غرق گشتن ، مثل ماهی ، در دلِ صحرا
کسی هرگز نمی فهمد کلامِ موج و ساحل ها

ز مجنونان عالم هر که را دیدم غمی دارد
خدایا عشقِ شیرین آتش افکندست به منزل ها

جنونِ عاشقی ما را به بدنامی کشید آخر
سکوتی تا ابد باقی ، بماند از ما به محفل ها

نه آدابی، نه ترتیبی که حکم عاشقی، مرگ است
ندارد شیوه ای این مرگ ، میان جمع بیدل ها