همیشه حواسم به بی صبری این دل ساده بود !

همیشه حواسم به بی صبری این دل ساده بود !

نه وقتی برای رج زدن روزهای رد شده داشتم،

نه حتا فرصتی

که دمی نگاهی به عقربه ثانیه شمار ساعت بیندازم !

با آرزوهای آنور ِ دیوار زندگی کردم !

با خوابهای برباد رفته !

منتظر بودم روزی بیاید،

که همه در خیابان به یکدیگر سلام کنند،

چراغ ِ تمام چهار راهها سبز می شود

و همسایه ها،

خواب ِ پراید ِ سفید و موبایل بدون ِ قسط

و کابوس ِ چک برگشتی نبینند !

چاقو تیز کن ها بادکنک بفروشند

و سر و کله تو

از آنسوی سایه سار فانوسها پیدا شود !

هنوز هم منتظرم !

از گریه های مکررم خجالت نمی کشم !

سکوت بیمارستان ِ بیداری را رعایت نمی کنم !

کاری به حرف و حدیث این و آن ندارم !

دِکارت هم هر چه می خواهد بگوید !



من خواب می بینم،

پس هستم !