{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

پشت این دیوار،

پشت این دیوار،
کتیبه ای می تراشند!
می شنوی؟
میان دو لحظه‌ی پوچ در آمد و رفتم.
انگار دری به سردی خاک
باز کردم...


👤سهراب سپهری
دیدگاه ها (۱)

رنگ ها محو می شوند، معبدها فرو می ریزند، امپراطوری ها سقوط م...

رنجشي نيستآدمها همين اند،خوبند ولي فراموشکار:مي آيند...مي ما...

همـیشه این تـویی که مـی‌رویهمیشه این منم که می‌مانم…خدای محو...

وقتی شب دهان باز می‌کند تا زمزمه کند، صدایش دیگر نجوای باد ن...

به نام پناهی که دیگر نیستاما.... خاطراتش برای همیشه در بند ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط