جنون/پارت( ۱ )

ا/ت
اونا برادرمو کشتنو مادرمو به این روز انداختن...الان ادعاشون چه فایده داشت؟!ادعای خانواده بودنشون برای من؟!
نفسی میگیرمو به خونسرد ترین حالت ممکن میگم
_بکش کنار میا!
_گوش کن بهم،تو که نمیخوای از زور استفاده کنن؟میدونی که میکنن
پسش میزنمو به راهم ادامه میدم که صداش متوقفم می‌کنه
_من درکت میکنم..درک میکنم اما تو..تو حتی شده بخاطر مادرت مجبوری ا/ت
چی میگفت؟!
درکم میکرد؟چطوری؟
با حفظ خونسردیم گفتم : دیگه اطراف مادرمو خودم نبینمتون..این آخرین بار باشه.
راهمو گرفتم و حرکت کردم،افکاره این چند سالم به مغزم هجوم آورده بودنو تا خونه فقط فکر کردمو فکر...
پشت دره خونه وایستادم با کمی مکث با فکر به اینکه مادرم اون توئه لبخندی زدمو بازم با حفظ انرژی و شادی ظاهریم طبق رفتاره هر روزم با مادر وارده خونه شدم
_من اومدمممم
سمت سالن رفتم...روی ویلچرش روبه پنجره نشسته بود...اینقدر تو فکر فرو رفته بود که متوجه صدای منم نشده بود.
لبخنده غمگینی زدمو به سمتش رفتم،دستشو گرفتم که بلافاصله نگام کرد...
_خوش اومدی عزیزم کِی اومدی؟خسته نباشی
_ممنون بانو ماجا
(ماجا یه اسمه سوئدی به معنای مروارید)دقیقا عین اسمش بود...زیبا و ارزشمند.
دستمو گرفت و لبخندی تحویلم داد.
چشمم به دارو های روی میز افتاد و اخمی کردم،بازم ازشون مصرف نکرده بود دریغ از یدونه.
جلوی پاش زانو زدمو کیفمو روی زمین گذاشتم دستاشو تو دستام گرفتم
_مامان؟نکن این کارو با خودت،چرا دارو هات رو به موقع استفاده نمیکنی تا بهترشی؟
رو ازم برگردوند و با لبخنده غمگینی گفت : عزیزم دوتامونم خوب میدونیم که من...من قرار نیست تغییری تو حالم ایجاد شه چه با اون دارو ها چه بی اون دارو ها بالاخره یجایی منم قراره برم
بغضی که بی وقت اومده بود سراغم راه گلومو بسته بود...برادرم پدرم و اگه حالا مادرم رو هم از دست میدادم دلیلی برای ادامه نبود
روی دستاشو بوسیدمو سرمو روی پاش گذاشتم
دست کشید روی موهامو نوازشم کرد همون لحظه قطره اشک سمجی از چشمم چکید؛زندگی چقدر میتونست بیرحم باشه