{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

زندگی چون قفس است قفسی تنگ پر از تنهایی و چه خوب ...

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پروا
دیدگاه ها (۱)

اگه یه وقت تنها شدی اینو بدون که خدا همه رو بیرون کرده تا خو...

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام ، پیاده ، ای...

چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی ؟ چه کسی می...

پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان...

واای از ان روزی که زندانی عشق شدمزندان بان مرا رهاکنی آواره...

درد میکشماما دم نمی‌زنمدلم پرهاما با کسی حرف نمی‌زنمبال میزن...

🦉واای از ان روزی که زندان🌎 را دیدم زندان بان مرا رهاکنی آوا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط