Chapter Seven, S², Part ⁴⁴
Chapter Seven, S², Part ⁴⁴
؛ آروم تر...
دستش دور دست جونگ کوک محکمتر میشد وقتی که تلاش میکرد قدم جدیدی برداره. ابروهاش به شدت توهم فرو رفته بودن و لباش خیلی محکم به هم چسبیده بودن.
درد داشت اما اینکه پاش میلرزید و نمیزاشت درست راه بره رو مخ تر بود.
< بسه دیگه چند دقیقه استراحت
با کمک جونگ کوک آروم به دیوار پشتش تکیه داد.
؛ داری خوب پیش میری، یه کم دیگه تلاش کنی به نظرم میتونی به زودی دوباره برگردی به دورانی که یه افسر قدرتمند بودی
< امیدوارم، فعلا که خسته شدم، این پاعه ام که هی بازی در میاره
؛ خب تقصیری نداره بیچاره، رگت پاره شده بودا
چشمی چرخوند.
^ دستت چطوره؟
با شنیدن صدایی جدید سریع سر چرخوندن سمت صدا و با دیدن استاد یو سریع اقدام کرد به صاف ایستادن.
^ آروم آروم! نیاز نیست، راحت باش
سری تکون داد.
< به لطف شما، با اون دارویی که روی دستم گذاشتید، وضعش بهتره. حداقل دیگه لازم به باند نیست، ازتون ممنونم
اینبار استاد یو سری تکون داد.
؛ استاد یو.. سپیدیه موهاتون..
^ چیز نگران کننده ای نیست. فقط به خاطر همون مراسمه. نجات دادن جیمین راحت تر از چیزی بود که تصورش رو میکردم. سفید شدن موهام هم ربطی به جیمین نداره. وقتی میخواستم جلوی اون نیروهای پلیدو بگیرم مجبور شدم برای اینکه برای همیشه گورشونو گم کنن، تیکه ای از خودمو فدا کنم...
؛ یعنی..
^ شش! قرار نیست جز خودمون کس دیگه ای از این ماجرا با خبر شه
< یعنی... شما.. عمرتون رو.. بهشون دادی؟...
نگاهی به تهیونگ کرد و سر پایین انداخت.
^ بیشتر از اینارو هم حاضر بودم براش انجام بدم. جیمین ارزشش خیلی بیشتر از این حرفاس. وظیفه من، به عنوان استادش، پدرش، الگوش، قیمش و هر چیز دیگه ای که اون بهش باور داره، این بود که برای نجات جونش هر کاری بکنم حتی اگر به این معنی باشه که از جون خودم براش بزنم
جفتشون سری پایین انداختن...
؛ امشب... قراره دقیقا.. با چه چیدمانی و کجا.. بمونیم؟
^ من و بانو اوک بر میگردیم خونه، خیلی وقته که اونجا خالیه. مردمم چشم به راهن
؛ این درست ولی... نشنیدی امپراطور چه فرمانی داده؟ گفته تا اطلاع ثانوی، کسی از قصر بیرون نمیره
^ دلیلشون برای این کار چی بوده؟
< یکی اینکه از اونجایی که خبرای داخل قصر حالا به هر نحوی به گوش مردم میرسه، الآن که وزرای قصر نصفه نیمه شدن مردم احساس قوی بودن دارن پس ممکنه به بقیه مخصوصا افراد داخل قصر آسیب بزنن. دوم اینکه، امپراطور میخواد این خوشبختیه بزرگ و با همه جشن بگیره. برای همین گفتن که فعلا شما و بانو اوک اینجارو ترک نکنید
^ خب پس.. کجا باید بمونیم؟
< کجا موندتون که روشنه، جدا از اینکه اینجا اتاق زیاده، امپراطور.. فک نکنم دیگه فرشته اشو از خودش جدا کنه... جیمین حالا نقش فرشته نگهبانو داره
سر پایین انداخت و خنده ی ریزی کرد و بعد از لحظه ای دوباره سر بالا گرفت.
< پس با این حساب، جیمین هیونگ پیش امپراطور میمونه و.. قطعا جونگ کوکی ام پیش من میمونه!
؛ چی!؟ من در جریان نبودم!
< حالا در جریانی پس یه لحظه. داشتم میگفتم، پس اتاق جیمین خالی میشه و شما و بانو اوک میتونید اونجا بمونید
استاد یو با دیدن صحنه ی رو به روش که جونگ کوک در حال غرغرای ریزی بود و به پهلوی تهیونگ میزد و تهیونگی که خرسند فقط داشت لبخند میزد، لبخند کمرنگی زد و با تکون دادن سرش اونجارو ترک کرد.
؛ حداقل قبل از به اشتراک گذاشتن اخبار به خود سوژه ام اطلاع بده!
< خب؟ حالا که به هر حال میدونی، برق چشاتم از فانوسای توی شب درخشان تره، پس کمک میکنی بریم برای خواب؟
نگاهی به تهیونگ انداخت.
؛ فک کنم تنها شخص پررو، گستاخ، با جرات، بازیگوش و سر به هوای این قصر تویی
< نظر لطفته، اول کوچیکترا
با لبخند جذابی بهش نگا کرد و دستش رو به سمت راه گرفت.
؛ فعلا این تویی که با این پای آسیب دیده ازم کوتاه تری
< من قدو نگفتم! خرگوش معمولا کوچولوعه یعنی من که تو سایز بزرگ ندیدم
شونه ای بالا انداخت و با بازیگوشی بهش لبخند زد. جونگ کوک چشمی چرخوند و بازم دستشو گرفت تا کمکش کنه.
؛ آروم تر...
دستش دور دست جونگ کوک محکمتر میشد وقتی که تلاش میکرد قدم جدیدی برداره. ابروهاش به شدت توهم فرو رفته بودن و لباش خیلی محکم به هم چسبیده بودن.
درد داشت اما اینکه پاش میلرزید و نمیزاشت درست راه بره رو مخ تر بود.
< بسه دیگه چند دقیقه استراحت
با کمک جونگ کوک آروم به دیوار پشتش تکیه داد.
؛ داری خوب پیش میری، یه کم دیگه تلاش کنی به نظرم میتونی به زودی دوباره برگردی به دورانی که یه افسر قدرتمند بودی
< امیدوارم، فعلا که خسته شدم، این پاعه ام که هی بازی در میاره
؛ خب تقصیری نداره بیچاره، رگت پاره شده بودا
چشمی چرخوند.
^ دستت چطوره؟
با شنیدن صدایی جدید سریع سر چرخوندن سمت صدا و با دیدن استاد یو سریع اقدام کرد به صاف ایستادن.
^ آروم آروم! نیاز نیست، راحت باش
سری تکون داد.
< به لطف شما، با اون دارویی که روی دستم گذاشتید، وضعش بهتره. حداقل دیگه لازم به باند نیست، ازتون ممنونم
اینبار استاد یو سری تکون داد.
؛ استاد یو.. سپیدیه موهاتون..
^ چیز نگران کننده ای نیست. فقط به خاطر همون مراسمه. نجات دادن جیمین راحت تر از چیزی بود که تصورش رو میکردم. سفید شدن موهام هم ربطی به جیمین نداره. وقتی میخواستم جلوی اون نیروهای پلیدو بگیرم مجبور شدم برای اینکه برای همیشه گورشونو گم کنن، تیکه ای از خودمو فدا کنم...
؛ یعنی..
^ شش! قرار نیست جز خودمون کس دیگه ای از این ماجرا با خبر شه
< یعنی... شما.. عمرتون رو.. بهشون دادی؟...
نگاهی به تهیونگ کرد و سر پایین انداخت.
^ بیشتر از اینارو هم حاضر بودم براش انجام بدم. جیمین ارزشش خیلی بیشتر از این حرفاس. وظیفه من، به عنوان استادش، پدرش، الگوش، قیمش و هر چیز دیگه ای که اون بهش باور داره، این بود که برای نجات جونش هر کاری بکنم حتی اگر به این معنی باشه که از جون خودم براش بزنم
جفتشون سری پایین انداختن...
؛ امشب... قراره دقیقا.. با چه چیدمانی و کجا.. بمونیم؟
^ من و بانو اوک بر میگردیم خونه، خیلی وقته که اونجا خالیه. مردمم چشم به راهن
؛ این درست ولی... نشنیدی امپراطور چه فرمانی داده؟ گفته تا اطلاع ثانوی، کسی از قصر بیرون نمیره
^ دلیلشون برای این کار چی بوده؟
< یکی اینکه از اونجایی که خبرای داخل قصر حالا به هر نحوی به گوش مردم میرسه، الآن که وزرای قصر نصفه نیمه شدن مردم احساس قوی بودن دارن پس ممکنه به بقیه مخصوصا افراد داخل قصر آسیب بزنن. دوم اینکه، امپراطور میخواد این خوشبختیه بزرگ و با همه جشن بگیره. برای همین گفتن که فعلا شما و بانو اوک اینجارو ترک نکنید
^ خب پس.. کجا باید بمونیم؟
< کجا موندتون که روشنه، جدا از اینکه اینجا اتاق زیاده، امپراطور.. فک نکنم دیگه فرشته اشو از خودش جدا کنه... جیمین حالا نقش فرشته نگهبانو داره
سر پایین انداخت و خنده ی ریزی کرد و بعد از لحظه ای دوباره سر بالا گرفت.
< پس با این حساب، جیمین هیونگ پیش امپراطور میمونه و.. قطعا جونگ کوکی ام پیش من میمونه!
؛ چی!؟ من در جریان نبودم!
< حالا در جریانی پس یه لحظه. داشتم میگفتم، پس اتاق جیمین خالی میشه و شما و بانو اوک میتونید اونجا بمونید
استاد یو با دیدن صحنه ی رو به روش که جونگ کوک در حال غرغرای ریزی بود و به پهلوی تهیونگ میزد و تهیونگی که خرسند فقط داشت لبخند میزد، لبخند کمرنگی زد و با تکون دادن سرش اونجارو ترک کرد.
؛ حداقل قبل از به اشتراک گذاشتن اخبار به خود سوژه ام اطلاع بده!
< خب؟ حالا که به هر حال میدونی، برق چشاتم از فانوسای توی شب درخشان تره، پس کمک میکنی بریم برای خواب؟
نگاهی به تهیونگ انداخت.
؛ فک کنم تنها شخص پررو، گستاخ، با جرات، بازیگوش و سر به هوای این قصر تویی
< نظر لطفته، اول کوچیکترا
با لبخند جذابی بهش نگا کرد و دستش رو به سمت راه گرفت.
؛ فعلا این تویی که با این پای آسیب دیده ازم کوتاه تری
< من قدو نگفتم! خرگوش معمولا کوچولوعه یعنی من که تو سایز بزرگ ندیدم
شونه ای بالا انداخت و با بازیگوشی بهش لبخند زد. جونگ کوک چشمی چرخوند و بازم دستشو گرفت تا کمکش کنه.
- ۱.۳k
- ۳۰ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط