{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

‌ همه ی بادکنک ها روزی می ترکند .

‌ همه ی بادکنک ها روزی می ترکند .
حقایق و رویاهای زندگی چون بادکنکی است که کودکی در دست گرفته و به دنبال خود می کشد.
کودک با شنیدن صدای ترکیدن بادکنکش به گریه می افتد ،
اما بعد به دنبال بادکنک تازه ای می گردد .
زندگی تسلسل بادکنک هاست...! .

#ناشناس
دیدگاه ها (۸)

ما انبوهی از آدم‌های فراموش شدهدرانتظار معجزهدر تصورِ گرمِ آ...

قدم بزن همه ی شهر را به پای خودتو گریه کن وسط کافه ها برای خ...

هر قدر فردا به فراق تهدیدم کندو آینده در کمینم بایستدو وعیدم...

یڪ روز به بام آمدی و رخت تڪانــدیاین ڪوچه پر از رهگذر سر به ...

گاهی دلم نه این‌سویِ سینه‌ام، که آن‌سوتر، در گمنام‌ترین نقطه...

«زندگی، آن تابلویِ بی‌نقصی نشد که در کودکی با مدادرنگی‌هایِ ...

تابستان، در آن سال‌های دور، تنها یک «فصل» نبود؛ یک استقلالِ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط