وقتی " زنی " ،

وقتی " زنی " ،
شال خوش رنگ و لعابش را بر سر می کند
و اندکی عقبش می برد تا گیسوان زیبای بلوند یا سیاه و خوش رنگش اندکی بیرون باشد،
وقتی " زنی " مانتوی کوتاه سنتی و شلوار جین یا ساپورتش را می پوشد،
وقتی " زنی " ناخنهای بلندش را لاک کاری می کند به دقت معماری بناهای باستانی،
وقتی " زنی " با دقتی ریاضی وار رژ لب می زند و زیباییش را جلوه گر می کند،
وقتی " زنی " از ته دل می خندد،
وقتی زنی ورزش می کند، می دود و سرحال است،
بدانیم که این زمین فسون زده ی غیرقابل تحمل
با همین چیزها اندکی قابل تحمل تر می شود،
بدانیم زنان با زنانگی شان
اندکی جان بخشیده اند به این هستی ساکت و بی روح،
مزاحم روح زنانگی شان نشویم،
با نگاه ها و حرکاتمان آزارشان ندهیم،
معلم اخلاق نشویم،
و لذت زیبایی شناسانه مان
آلوده ی هوس نگردد...
همین