عاشقان، گیاهانند

عاشقان، گیاهانند
که می‌رویند
می‌میرند
سبز می‌شوند
می‌ریزند
باران که می‌بارد، چتر نمی‌خواهد
زمستان‌ها
بی‌کلاه و پالتو نپوشیده
می‌ایستند روی در روی نگاه برف
چشم در چشم یخبندان
بی‌شرمساری اندام برهنه‌شان از برگ
عاشقان، گیاهانند که ریشه‌هاشان فرو رفته است
در سوراخ‌های صورت من، جای خالی چشم
در جمجمه شکسته تو
و این خاطرات
توت می‌شود یک روز
انار می‌شود گاهی
که دیروز انگور شده بود
که فردا، زیتون و تلخ...