هفت اوجدای

هفتہ ے اوݪجدایے

هر شبت گریہ اس::هر لحظہ بہ فڪرشی::::شبا با عڪسش میخوابے

هفتہ ے دوم
سخت تر میشہ::نفست میخواد بگیره انگار::::بے تابـــے:::خنده هات جاشونو میدڹ بہ گریہ

ماهہ اوݪ::::
هنوز شاید امید دارے ڪہ برگرده:::هرشب پیاماشو صد بار میخونے اشڪ میریزے به اے ڪاش رو میارے::::

ماهہ دوم
اما ڪم ڪم بیخیالش میشے::::خنده میاد رو لبت::::از فاز غم میڪشی بیروڹ::::با رفیقات میرے بیروڹ:::منتها...یہ جا...یہ لحظہ دلتنگے دوباره مچتو میگیره....

ماهہ سوم...
هــــه::::اسمش یا مخفف اسمش رو ناخود اگاه گوشه ی همه ے ڪاغذا مینویسے:::موقع درس حواست میره پیشش:::میخواے ازش خبر بگیرے...ولے نمیشہ

میگذره شیش ماه...
یہ ساݪ...دو ساݪ::: با خیلیا بعده اوڹ بودے شاید::::از خیلیا {دوستت دارم} شنیدے

قیافش از یادٺ رفتہ :::تنها چیزے ڪہ ازش برات مونده یہ سرے خاطره ے مبهمہ::::تموم شد:::شباے بــے قراریت تموم شد

فقط یہ چیزیو بدوڹ == از ایڹ به بعد هیشڪے عیڹ اوڹ نمیتونہ دلتو بلرزونہ ::::هیشڪے ...