پروانه از پیله جسم خودش،بیرون نیامد تا زندگی که نفس خدا

پروانه از پیله جسم خودش،بیرون نیامد تا زندگی که نفس خدا را دارد،پروانه را کامل کند وقت بسیار است زمان برحسب آسمان سنجیده میشود،تو هم از غار خودت بیرون نیا روزهای ما خطر دارند،دوستان درباطن دشمنن نقاب برچهره دارند ذات صفات کلامشان اعمالشان پیداست

دوست و انسان نیستند دشمن واهریمنن،خود را باثروت درجایگاهشان بزرگ کرده اند،ارزش‌ها را کوچک شمرده اند ریشه هرز بی ثمرات طبیعت خدا در زمین خود روست داروی مکمل است زشت را بزودی زیبامیکند هرزه را بین گلها،جدا میکندهرزه به معنای باطنی نه در خطای ظاهری