شب

شب

اسمان را با سیاهی زلف هایت

به تمسخر میگیری

با درخشش چشمانت

ستاره ها را به بازی

و مرا

در آغوشت به جنگی نابرابر میطلبی؟

وقتی آسمان و ستاره هایش

با آن همه بزرگی و زیبایی

پیش تو سر فرود آورده اند

من چگونه توان مقابله داشته باشم

به پیش " تو ؟ "

بیا نفسی بغلم که یخ کرده ام لای این همه بی تو بودن ها..دردت تو تنم.. جونم فدات عمرم..