در مقطع فوق‌لیسانس استادی داشتیم

در مقطع فوق‌لیسانس استادی داشتیم
که بسیار باسواد و البته بد‌اخلاق بود.

یکی از دانشجویان که بسیار دیر‌فهم و
در عین‌حال جوانی جاه‌طلب بود برای
رسیدن به مقطع پایان نامه نیاز به یک
نمره ارفاق از درس آن استاد داشت و
استاد سالخوردۀ ما هم به هیچ وجه
زیر بار آن نمی‌رفت...

من علیرغم میل باطنی به سراغ
استاد رفتم و گفتم:
ایشان پسر خوبیست و فقیر است،
پرداختن اجارۀ منزل در اینجا برایش
دشوار است اگر می‌شود برای قبول
شدن کمکش کنید.

آن روز استاد حرفی زد که بعدها
عمقش را فهمیدم.

ایشان فرمود: ترکیب بی‌سوادی و جاه‌طلبی
و فقر می‌تواند فاجعه به پا کند، شما از
کجا می‌دانید که این آدم در آینده به
پست و مقام مهمی نرسد،

بگذار تو و من عامل این فاجعه نباشیم.