هوا ابری و من با چشمای تر

هوا ابری و من با چشمای تر
دوباره بدون تو میرم سفر
شبیه یه تصویر بی حس و حال
دوباره بدون ِ تو میرم شمال
با من حسرت پرسه تو اسکله
کنار تو و کمترین فاصله
با من عادت غرق ِ دریا شدن
به عشق تو و توو دلت جا شدن

کدوم ساحل دنج پهلوی تو
بشینم پی ردی از بوی تو
صدف تا صدف موج ِ غم با منه
دل تنگمو صخره پس میزنه

چه وقتی کجا قایق لحظه هام
منو میبره تا رسیدن به ماه
شمال و غروب و مُعمای تو
کدوم روز خوب ِ تماشای تو
امان از نم ِ جاده و بغض من
میبارم برای سبک ترشدن