✖️ کوتاه اما تاثیر گذار::

✖️ کوتاه اما تاثیر گذار::

ﭘﺴﺮے ﭘــــﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻏﺬﺍﯼ ﺷﺐ ﺑﻪ
ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺑﺮﺩ
ﭘــــﺪﺭ ﮐﻪ ﺧﯿﻠــے ﭘﯿﺮ ﻭ ضعیفـــ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،
ﻏﺬﺍﯾﺶ ﺭﺍ درستـــ نمیتواسنتـــ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﻭﯼ
ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻣﯿﺮیختـــــ
ﺗﻤﺎﻣــے ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺳﺘﻮﺍﺭﻥ ﺑﺎ ﺣﻘﺎﺭتـــ
ﺑﺴﻮے ﻣــــﺮﺩ ﭘﯿﺮ ﻣﯿﻨﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﻫﻢ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺑﻮﺩ !
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻏﺬﺍﯾﺸﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ، ﭘﺴﺮ ﮐـــﻪ
ﻫﯿﭻ ﺧﺠﻞ ﻫﻢ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،
ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣـــے ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾـــے ﺑﺮﺩ ،
ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺭﺍ ﺗﻤﯿــــﺰ ﮐﺮﺩ ، ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﺯﺩ
ﻭ عینکــــ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐــــﺮﺩ ﻭ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﺁﻭﺭﺩ
ﺗﻤﺎﻣـــے ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺁﻥ
ﺩﻭ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺑﺴﻮﯼ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﯿﻨﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ
ﭘﺴﺮ ﭘﻮﻝ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﭘﺮﺩﺍختــــ ﻭ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ ﺭﺍﻫﯽ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺧﺮﻭﺟﯽ ﺷﺪ ، ﺩﺭﯾﻦ ﻭﻗﺖ، یکـــ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﺩﯾﮕﺮے ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩ ؛
ﭘﺴﺮ ﺁﯾﺎ ﻓﮑﺮ نمیکنـــے ﭼﯿﺰے ﺭﺍ پشتـــ ﺳﺮ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﯼ ؟
ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺳﺦ دﺍﺩ ؛
ﻧﺨﯿﺮ ﺟﻨﺎبـــ ، ﭼﯿﺰے ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ
ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﭘﯿﺮ گفتــــ :
ﺑﻠﻪ ، ﭘﺴﺮ . ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﯼ !
ﺩﺭﺳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﭘﺪﺭﺍﻥ !
ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ
ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪ
کاش سوره اے به نام "پدر" بود
که این گونه آغاز میشد :
قسم بر پینه ی دستانت ، که بوی نان میدهد
و قسم بر چشمان همیشه نگرانت ...
قسم بر بغض فرو خورده ات که شانه ی کوه را لرزاند ، وقسم بر غربتت ، وقتی هیچ بهشتی زیر پایت نیست !