تکیه گاه که می شوی

تکیه گاه که می شوی
فراتر از یک کوه باید باشی
باید باشی هرکجا
حتی در انتهای یک خیابانِ باران خرده
از سیلِ اشکهایش
که بی پناه می شود
و آغوﺵِ هیچ رهگذری را
محرمِ خستگی هایش نمی داند
ببیند تو را تا تو قدمهایش را یکی دو تا بردارد
خودﺵ را رها کند میانِ بازوانت
باید باشی
حتی میانِ خنده های بلندﺵ
حتی میانِ شلوغی هایِ هرروزه تکیه گاه که می شوی
مرد و زن ندارد باید همه ی دنیا را
از محکم بودنت برای او بودنت آگاه کنی
دیدگاه ها (۶)

تاج تخت رو محکم گرفتم و گفتم « ازم بکش بیرون جئون می‌خوام دی...

خسف | قصه سی و نهم: محمد بن عثمان (بخش پایانی)

***### 🖤 **Part 4: شطرنجِ خونین**لرزشِ خفیفِ دستانم رو زیرِ ...

رمان دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرکجا...

تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرکجا...

تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرکجا...

🌹 تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرک...

تکیه گاه که می شویفراتر از یک کوه باید باشیباید باشی هرکجاحت...

🍀 تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط