رمان دریای چشمات

پارت ۱۶۰
از یه ضربه دیگه تو شکمش محکم پخش زمین شد.
نگاهی به اطراف انداختم و ترجیح دادم از راهی که بسته اس برم تا نتونه با ماشین دنبالم کنه.
با دستای بسته سخت بود که بتونم مسافت زیادی رو برم واسه همین وایسادم یه جا و مشغول باز کردن دستام شدم.
اول دستام رو آوردم جلو و بعد تند تند گره اش رو باز کردم.
همین که باز شد با خوشحالی بلند شدم و به اطراف نگاهی انداختم.
ترجیح می دادم خودمو گم و گور می کردم تا دست اون عوضی میوفتادم.
همینطور می رفتم که یه سنگ بزرگ جلو پاهام اومد و محکم پخش زمین شدم.
پاهام محکم برخورد کرد به سنگ و درد شدیدی پیچید تو زانوم.
از درد چشام رو بستم و به زور دیتم بلند شدم.
دور مچم اثر بندی که بسته بود، مونده بود و قرمز شده بود.
توجهی نکردم و به زوور بلند شدم.
همونجوری که لنگ می زدم، بلند شدم که دوباره بعد از چند قدم پخش زمین شدم‌.
نمیتونستم با این پاها کاری بکنم پس خزیدم طرف یه درخت و پشتش پناه گرفتم.
یه چاله بزرگ جلوم بود که روش با علف پوشونده شده بود.
پس شانس آورده بودم که بیشتر از این نرفتم جلو وگرنه میوفتادم تو اون چاله.
حتما واسه شکار اینو درست کرده بودن، با این فکر یه لبخند بزرگ رو لبام نشست.
اگه واسه شکار باشه شکارچی بعد از یه مدت بهش سر میزنه پس شانسم واسه نجاتم زیاد میشه.
از گشنگی شکمم قار و قور می کرد و درد زخمام تو این هوای سرد به شون می سوخت.
مچ پاهام هم خیلی درد می کرد و کم کم داشتم بیحال می شدم‌.
به زور چشام رو باز نگه داشته بودم که بیهوش نشم.
صدای پای کسی منو به خودم آورد.
جلوی دهنم رو گرفتم و خودم رو جمع کردم تا کسی نتونه ببینتم.
نگاه کوتاهی انداختم که دیدم یه مرد عجیب غریبه که لباسای عجیبی هم پوشیده.
تو ذهنم جرقه ای زده شد حتما شکارچی بود.
با لبخند از پشت درخت بیرون اومدم و با صدای بلند داد زدم: کمککککک، کمککککک.
سرشو برگردوند طرفم و با دو به سمتم دوید.
شکارچیه با نگرانی نگام کرد و گفت: حالتون خوبه؟
حیوونای وحشی حمله کردن بهت؟
سرم رو به معنی نه تکون دادم و گفتم: دزدیده شدم و مجبور شدم فرار کنم.
بعد به پاهام اشاره کردم و گفتم: افتادم و پاهام درد گرفت دیگه نتونستم بیشتر از این جلو برم.
کمکم کرد بلند بشم و گفت: بهتره بری تو کلبه من استراحت کنی و یه چیزی هم بخوری رنگت پریده.
من: ممنون میشم اگه یه تلفن بهم بدید زنگ‌ بزنم.
یه گوشی نوکیای ساده از تو جیبش بیرون آورد و داد بهم.
تند تند شماره آرش رو زدم و بعد از چند تا بوق جواب داد: بله بفرمایید.
با شنیدن صداش نفس عمیقی کشیدم و به کمک شکارچیه آدرس رو بهش دادم.
گوشی رو قطع کردم و شکارچیه کمکم کرد تا خودمو برسونم تو کلبه.
یه تیکه نون بهم داد و یه تیکه پنیر و عسل.
بعد نگاه کلی بهم انداخت و گفت: ببخشید همینا رو فقط تو کلبه دارم.
لبخندی زدم و تشکر کردم‌.
چند تا لقمه خوردم که دوباره جون بگیرم و منتظر آرش موندم.
چشام از شدت خستگی داشت رو هم میوفتاد ولی تا قبل از اینکه آرش رو ببینم نیمتونستم بخوابم.
شکارچیه گفت میره بیرون تا راه رو به آرش نشون بده چون اینجوری نمیتونه پیدام کنه.
منم همچنان منتظر آرش موندم.
یه ربع گذشت و خبری از شکارچیه و آرش نشد.
البته مطمئنم تا آرش بیاد طول میکشه.
یکم که گذشت صدای پایی اومد.
با ذوق به در خیره شدم که شکارچیه با لبخند وارد شد و پشت بندش یه نفر دیگه.
از اونجایی که فکر می کردم آرشه به زور وایسادم تا بپرم بغلش ولی بر خلاف انتظارم با لبخند کریح اون عوضی روبه رو شدم.
شکارچی با لبخند رو به پسره گفت: خوب اینم از آرش خان.
#دخترونه #پست_جدید