از جنگ به یاد دارم آژیرش را

از جنگ به یاد دارم آژیرش را
از مادر خود اشک سرازیرش را

اما عجبا ، شهید در ذهنم نیست !
این حافظه با این همه تغییرش را

از قافله های شهدا جاماندیم
رفتند رفیقان و چه تنها ماندیم

افسوس که در زمانه دلتنگی
مجروح شدیم اسیر دنیا ماندیم

چه زیبا ملائک شدند زیستند
همان ها که هستند ولی نیستند !

کسانی که در جمع ما بوده اند
ولی حیف نفهمیده ایم کیستند