مگر قرار نبود،

مگر قرار نبود،
آدم به آدم برسد اما،
کوه به کوه نه؟!
اینجا سالهاست که
کوهها در کنارهمند
و آدمها،
بی خبر از هم...
راستش گاهی...
به وجود خودم
شک می کنم وقتی،
تو آنقدر واقعی
رویایی شده ای.
و آنقدر رویایی
من را از واقعیت
دور می کنی که
برای فراموش کردن
تمام قرارهایی که با
خودم گذاشته ام هم،
بی قرار می شوم!..