کاش "نگاه‌نکردن" رو یاد بگیریم.

کاش "نگاه‌نکردن" رو یاد بگیریم.
اینو بدونیم که فقط حرف‌ها آسیب نمی‌زنن، نگاه‌ها و خیره شدن‌هاهم آسیب می‌زنن.
-کسی که تو خیابون رو ویلچر نشسته، نگاه‌کردن نداره.
-اونی که یه دست داره، نگاه‌کردن‌‌ نداره.
-مرد یا زنی که قدش از حد معمول خیلی بلند‌تره، نگاه‌کردن نداره.
-شخصی که قدش کوتاهه، نگاه‌کردن نداره.
-کسی که سندروم تورت و یا هرچیز دیگه‌ای داره، نگاه‌کردن نداره.
- دختری که موهاش رو تراشیده، نگاه‌کردن نداره.
- خانوم چادری‌ای که علاوه بر چادر، نقاب هم زده، نگاه‌کردن نداره.
- پسری که لاک زده، نگاه کردن نداره.( اون نه عجیب‌غریبه، نه جلفه، نه بی‌هویته و نه هیچی.)
پسری که لاک زده، فقط و فقط یه پسریه که لاک زده!
-آدمی که تو خیابون گریه می‌کنه، نگاه‌کردن نداره.
-اونی که لباسش به سلیقه ما نمی‌خوره، نگاه‌کردن نداره.
-کسی که صورتش سوخته، نابیناعه و یا چهره متفاوتی داره، نگاه‌کردن نداره.
-کسی که چاقه، نگاه‌کردن نداره.
خیره شدن به آدم‌ها و "عجیب" خطاب کردنشون، فقط بخاطر اینکه شبیه ما نیستن، بدترین ظلمیه که می‌شه بهشون کرد.
نگاه‌ها آسیب می‌زنن، کاش خیره شدن به آدم‌هارو کنار بذاریم.

-میم-