بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم : بهترین رفقا
انبیاء،پیامبرانی هستند که خداوند سبحان، آنان رابرای تعلیم و تربیت بندگانش و هدایت به سوی خود فرستاده است و نقشۀ راه و چه باید کردها و چه نباید کردها در مسیر رشد، کمال و قُرب به خودش را به آنان وحی نموده است تا به ما ابلاغ کنند.
صدیق، به کسی گفته می‌شود که اولاً حق را شناخته و به او ایمان آورده است؛ثانیاً گفتارش همه راست و درست و تصدیق کنندۀ حق است؛ وثالثاً مواضع و اعمالش نیز گفتارش را تصدیق می‌کنند.
شهداء، الزاماً کشته شدگان در راه خدا نیستند، بلکه مؤمنان صدیقی می‌باشند که پس از شناخت و ایمان،با جان و مال، برای خدا به میدان آمده‌اند و عمرشان صرف مجاهدت دشمن‌ ستیزی شده است؛ برخی از آنها در همین راه کشته می‌شوند و برخی دیگر به راه آنان ادامه می‌دهند تا به مقصد برسند. شهادت به معنای کشته شدن درراه خدا نیز پایان راه آنها در دنیا و مُهر تأیید بر صداقت آنها می‌ باشد.
صالحان، مؤمنانی می‌باشند که اولاً حق و باطل را می‌شناسند؛ ثانیاً در مسیر حق حرکت می‌کنند و ثالثاً نسبت به هر گونه نقص، کمبود، مشکل، گرفتاری و فساد تباهی و انحراف و دشمنی بدخواهان، واکنش نشان می‌دهند و در راستای از میان برداشتن آنها و اصلاح امور مردم می‌کوشند.
رفاقت با شهداء : خداوند سبحان، إله و ربّ همگان است؛ اما مهم این است که چه کسی جز او را إله وربّ خود نمی‌گیرد-پیامبران برای دعوت همگان فرستاده شده‌اند،اما مهم این است که چه کسانی دعوت آنان را می‌ پذیرند؛چنان که عِلم عالِم و معلم برای استفادۀ همگان می‌باشد،امامهم این است که چه کسانی عِلم را از آنان آنها فرا می‌ گیرد؛ شهدا نیز با همگان رفاقت دارند، اما مهم این است که چه کسانی آنها را رفیق خود برمی گزیند و با آنان رفاقت می‌ نمایند، با آنان همسو و هم هدف و همراه می‌شوند.
از این‌رو، هر چند شهداء با همگان رفاقت دارند و هر کسی تمامی آنان را رفیق خود می‌داند، اما چه خوب است که هر کسی با برخی از آنان، رفاقت صمیمانه‌ تری برقرار نماید؛ با آنان عهد رفاقت ببندد، برایشان هدایای معنوی از تلاوت قرآن کریم، نماز استحبابی، زیارت نیابتی، صلوات و دعای خیر و یا خیرات مادی بفرستد و متقابلاً مشکلاتش را نیز با او در میان بگذارد و طلب رفاقت بنماید.شرط این رفاقت، همان اطاعت از خداوند متعال و فرستادۀ او می‌باشد.(پایان)