تفاوت آمار گلزنی در فوتبال ایران و اروپا

تفاوت آمار گلزنی در فوتبال ایران و اروپا

مشکل بازیکنان فقر گلزنی است؛ می گویند که مهاجمان ایران گل نزن شده اند. هر روز هم انتقادهای جدیدی می شود، اینکه چرا مهدی طارمی موقعیت ها را یکی پس از دیگری از دست می دهد. اینکه چرا با گذشت 13 هفته همچنان این بازیکن با 7 گل در صدر جدول گلزنان لیگ برتر قرار دارد. شاید در آمار این انتقادها درست باشد، اما باید دید چه اتفاقاتی رقم خورده تا نه تنها کیفیت بازیکنان ایرانی، بلکه کیفیت بازیکنان خارجی لیگ هم پایین بیاید.

در حال حاضر مهدی طارمی موفق شده برای پرسپولیس 7 گل به ثمر برساند. شاید او علاوه بر این 7 گلی که زده، 7 گل صددرصد را هم در بازی هایی که انجام داده، به ثمر نرسانده است. با این حال این بازیکن همچنان آقای گل فوتبال ایران به حساب می آید و سایر رقبا نتوانسته اند به آمار مهاجمپرسپولیس برسند. البته که خود طارمی هم باید از این وضعیت ناراضی باشد، اما بحث مورد اشاره در این گزارش نه بحث انتقادی از طارمی است و نه قصد حمایت از او یا بازیکنان دیگر؛ بلکه قصد داریم نگاهی گذرا به آنچه باعث پایین آمدن کیفیت مهاجمان فوتبال ایران شده است، بیندازیم.

با گذشت 13 هفته از لیگ 207 گل در 103 بازی برگزار شده (بازی معوقه نفت تهران و استقلال اهواز محسوب نشده) به ثمر رسیده است. این آمار میانگین به ثمر رسیدن 2.009 در هر بازی را نشان می دهد که یک آمار معمولی است. یعنی فوتبال ایران نه آنقدرها هجومی است و نه آنقدر هم که گفته می شود کم گل؛ از این جهت که باید دید چه شرایط و امکاناتی باعث رسیدن فوتبال ایران به این آمار شده و چرا آقای گل لیگ برتر تا هفته سیزدهم فقط 7 گل به ثمر رسانده است.

به طور قطع به یقین امکانات تیم های فوتبال ایران از جمله زمین تمرینی، سالن های بدنسازی، ریکاوری، استخر و...، ورزشگاه های محل برگزاری بازی ها، هتل ها، پروازها، وسایل نقلیه برای بازی های خارج از خانه و سایر امکاناتی که برای یک تیم فوتبال نیاز است، حرفه ای نیست. تمام این امکانات یا ناقص است یا اصلاً وجود ندارد. استقلال و پرسپولیسپرطرفدارترین تیم های فوتبال ایران هستند؛ تیم هایی که زمین تمرینی شان مناسب نیست. استقلال از کمپ اختصاصی خود که اولین شرایط یک کمپ را هم ندارد، به زمین شماره 2 آزادی رفته و پرسپولیسی ها نیز هر هفته به دنبال زمین جدیدی برای دنبال کردن تمرینات خود هستند. برنامه بازی های لیگ فشرده است و مسئولان سازمان لیگ تأکید دارند که چاره دیگری نداشتند و حتی مثال لیگ های اروپایی را می زنند که هر چهار، پنج روز یک بار بازی برگزار می کنند.

این مقایسه ها در حالی صورت می گیرد که باید دید آیا در مقایسه امکانات هم باشگاه های فوتبال ایران، با تیم های اروپایی یکسان هستند که برنامه ریزان سازمان لیگ تأکید دارند بازی های لیگ برتر فشرده برگزار شود؟ قطعاً اینطور نیست و به هیچ وجه نباید مقایسه ای بین فوتبال ایران با اروپا و حتی با کشورهای حوزه خلیج فارس شود. در نداشتن امکانات هم باید ایراد را به فوتبال دولتی گرفت که شرایط حرفه ای را برای تیم ها فراهم نمی کند. آنها فقط به اینکه تیمی داشته باشند و هر سال در لیگ برتر شرکت کند راضی هستند و این مسئله هم برای فوتبال راضی کننده نیست. چون ضربه آن به فوتبال وارد می شود و بدون توجه به ریشه مشکلات، انتقاد کردن، فشار را روی فوتبالیست ها و مربیان بیشتر می کند. مدیران نتیجه گرا هم که نتوانسته اند امکاناتی برای تیم های خود فراهم کنند، در جای خود باقی می مانند یا از این باشگاه به باشگاه دیگری می روند.

شاید اگر مدیران فوتبال ایران سالانه یک بیستم بودجه حداقل 20 میلیاردی باشگاه های خود را برای امکانات تمرینی و تیمی هزینه و سرمایه گذاری کنند، بتوانند پس از گذشت 10 سال زمین تمرینی مناسب، سالن های بدنسازی و ریکاوری داشته باشند و حتی سال ها بعد به ورزشگاه های اختصاصی هم برسند. اتفاقی که هنوز رخ نداده است. این نشان دهنده ضعف مدیریت در فوتبال ایران است که مسلماً آثار آن را در کیفیت فنی هم می توان دید.

حالا می توان گفت اینکه آقای گل لیگ برتر فوتبال ایران پس از گذشت 13 هفته تنها موفق به زدن 7 گل شده، ریشه در این مشکلات دارد. مشکلاتی که در کیفیت بازیکن و تیم ها تأثیر گذاشته است. بازیکنی که پس از سفرهای طولانی با تیم ملی به باشگاه باز می گردد و بدون اینکه ریکاوری مناسبی داشته باشد و در کمتر از 48 ساعت باید در ترکیب تیم باشگاهی اش بازی کند. یا اینکه بازیکنی 120 دقیقه در جام حذفی بازی کرده و باشگاهش امکانات مناسبی برای ریکاوری و تمرین تاکتیکی نداشته و حالا باید بعد از چهار روز بازی دیگری درلیگ برتر و آن هم در زمینی کاملاً بی کیفیت برگزار کند.

رضا عنایتی که یکی از بهترین گلزنان فوتبال ایران بوده و علاوه بر بازی در دوره