چون نهالی سست می لرزید روحم ازسرمای تنهای. می خزددرظلمته
چون نهالی سست می لرزید روحم ازسرمای تنهای. می خزددرظلمته قلبم وحشتوتنهایی دیگرگرمی نمیبخشی عشق ای خورشید یخ بسته سینه ام صحرای نومیدیست خسته ام خسته. غنچه شوقه توهم خشکید شعر،ای شیطان افسونکار عاقبت زین خواب دردآلودجان من بیدارشدبیداربعدازاین اوبرهرچه روکردم دیدم افسون سرابی بود انچه می گشتم به دنبالش وای برمن نقش خوابی بود ای خدا.....برروی من بگشای لحظه ای درهای دوزخ راتابه کی دردل نهان سازم حسرت گرمای دوزخ را?
- ۱.۲k
- ۱۰ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط