آتیشی که از بارون شروع شد

آتیشی که از بارون شروع شد

prt, 20

ویوی ا. ت

جلوی عمارت ایستاده بودم و به علامت سفید روی شیشه ماشین خیره شده بودم.

همون علامت...

روی پاکت تهدیدآمیز.

ا. ت: جونگکوک...

جونگکوک: می‌دونم.

ا. ت: این همون علامته؟

جونگکوک چند ثانیه به ماشین نگاه کرد.

جونگکوک: آره.

ا. ت: پس چرا هنوز داریم اینجا وایمیستیم؟

جونگکوک: چون باید بفهمم کی اینو گذاشته.

ا. ت: خب من پیشنهاد می‌کنم اول از ماشین فاصله بگیریم، بعد بفهمی.

جونگکوک برگشت سمتم.

جونگکوک: چرا؟

ا. ت: چون فیلم‌ها رو دیدم.

جونگکوک: کدوم فیلم‌ها؟

ا. ت: هر وقت یه ماشین مشکوک هست، یکی میگه «چیزی نیست» و سه ثانیه بعد ماشین منفجر میشه.

جونگکوک چند ثانیه نگام کرد.

جونگکوک: تو زیادی فیلم می‌بینی.

ا. ت: و تو زیادی با آدم‌های مشکوک رفت‌وآمد داری.

جونگکوک: این ماشین منفجر نمی‌شه.

ا. ت: مطمئنی؟

جونگکوک: آره.

ا. ت: صددرصد؟

جونگکوک: آره.

ا. ت: نود درصد؟

جونگکوک: ا. ت.

ا. ت: باشه، باشه... فقط پرسیدم.

جونگکوک نفس عمیقی کشید.

جونگکوک: بیا داخل.

ا. ت: تو جلو برو.

جونگکوک: چرا؟

ا. ت: چون اگه چیزی منفجر شد، حداقل من پشتت باشم.

جونگکوک: این اسمش شجاعت نیست.

ا. ت: من نگفتم شجاعم.

جونگکوک با ناباوری نگام کرد.

جونگکوک: حداقل صادقی.


---

ویوی جونگکوک

در عمارت باز شد.

پدرم جلوی در ایستاده بود.

چهره‌ش از همیشه جدی‌تر بود.

اما همین که چشمش به ا. ت افتاد...

اخمش عمیق‌تر شد.

پدر: گفتم تنها بیا.

جونگکوک: منم شنیدم.

پدر: پس چرا آوردیش؟

جونگکوک: چون به من مربوطه.

پدر: نه، مربوط به تو نیست.

ا. ت آرام کنارم ایستاده بود.

اما از نگاهش معلوم بود هر لحظه ممکنه وسط بحث ما بپره.

پدرم نگاه تندی بهش کرد.

پدر: تو باید برگردی.

ا. ت: ببخشید؟

پدر: این موضوع به تو ربطی نداره.

ا. ت: خب منم خیلی علاقه‌ای نداشتم نصف شب بیام خونه غریبه‌ها.

جونگکوک برای یک لحظه بهش نگاه کردم.

ا. ت ادامه داد:

ا. ت: ولی پسرتون منو آورد.

پدر: جونگکوک!

جونگکوک: باهاش این‌طوری حرف نزن.

سکوت سنگینی حیاط رو گرفت.

پدرم چند ثانیه نگام کرد.

بعد خیلی آرام گفت:

پدر: پس بالاخره چیزی پیدا کردی که ازش دفاع کنی.

ا. ت با تعجب به من نگاه کرد.

من چیزی نگفتم.

پدرم برگشت و وارد عمارت شد.

ا. ت خیلی آهسته کنار گوشم گفت:

ا. ت: خانواده‌تون خیلی گرم و صمیمی‌ان.

جونگکوک: ساکت شو.

ا. ت: من فقط نظرمو گفتم.

جونگکوک: نظرت رو برای خودت نگه دار.

ا. ت: باشه.

چند ثانیه سکوت کرد.

ا. ت: ولی واقعاً خیلی گرم بودن.

جونگکوک: ا. ت!

ا. ت با خنده وارد عمارت شد.

برای اولین بار در تمام آن شب...

با وجود تمام نگرانی‌ها، لبخند روی لبم نشست.
ادامه