مسافری خسته ام پرازدردورنج روزگار

مسافری خسته ام پرازدردورنج روزگار
پرازعاشقهای مدفون شده پرازبغض فروخورده وتو فرشته منی آمدی تاروح دباره به تن این خسته به دمی
مرهمی شوی برزخمهایم
چگونه بگویم تونه سایه ای نه باد
توخوده عشقی توخوده زندگی هستی .توفرشته هستی
تواون فرشته ای که اومدی ازقصها اونکه بااولین نگاش عشق روبامن کردآشنا
نرونگونمیشه بمون واسه همیشه
نگوکه شایدبایدجداشیم نگونمیشه من وتو مابشیم
نگوشکستی احدی که بستیم به اون خدایی که میپرستی
نگوکه تنهام گل بهارم فقط توبودی فقط توهستی..دوستت دارم هرجاکه هستی...