کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت میرسد از یاد نبری شانه

«کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می‌رسد ، از یاد نبری شانه‌ای در کار نیست ، و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی . زیرا رنج تنهاست ، و رنجور تنهاتر»