ساخارین

ساخارین
محققی به نام "کنستانتین فالبرگ" به این ترکیب دست یافت. او در سال ۱۸۷۵ به دنبال یافتن کاربردی تازه برای قطران زغال‌سنگ بود. وقتی به خانه برگشت، متوجه شد بیسکوییت‌هایی که همسرش پخته، شیرین‌تر از حد معمول شده‌اند. آقای فالبرگ تنبلی کرده‌بود و دستش را پس از بازگشت به خانه نشسته بود. مقداری از ماده‌ی ساخارین که او متوجه سنتزش نشده‌بود، هنوز روی دستش باقی مانده‌بود. ساخارین، کاربرد شیرین‌کنندگی مصنوعی دارد. او اختراعش را به‌عنوان پتنت ثبت کرد. هرچند امروزه به دلیل پاره‌ای از مضرات، استفاده از ساخارین تا حدود زیادی ممنوع شده‌است.