امام حسین(ع) قبل از حرکت به سوی کربلا «نشانه های امامت» ر

امام حسین(ع) قبل از حرکت به سوی کربلا «نشانه های امامت» را به ام سلمه سپردند تا درخواست این نشان ها، علامت حضور امام معصومه چهارم باشد. علم و سلاح پیامبر(ص) و ودایع امامت از جمله این نشانه ها بود. ام سلمه هم همه آنها را به حضرت سجاد(ع) تحویل داد.
پیامبر(ص) خیلی پیش تر از واقعه عاشورا، این حماسه را به ام سلمه خبر داده بودند. به طوری که شیشه ای از خاک کربلا را به او سپرده و گفتند هرگاه این خاک، خون شد، فرزندم حسین(ع) را در کربلا کشته اند.
وقتی ام سلمه خاک را خونین دید، صدای صیحه و شیونش بلند شد، همسایگان به خانه اش آمدند و او داستان را گفت. پس از واقعه کربلا، این بانو به عزاداری بر شهیدان پرداخت و بنی هاشم به تسلیت تنها همسر بازمانده پیامبر به خانه او می آمدند. پس از آن عزاداری رواج یافت و امامان شیعه(ع) نیز مداحان و مرثیه سرایان را تشویق می کردند.