دل آدم… چه گرم می شود گاهی ساده… به یک دلخوشی کوچک…

دل آدم… چه گرم می شود گاهی ساده… به یک دلخوشی کوچک…
به یک احوالپرسی ساده…
به یک دلداری کوتاه …
به یک “تکان سر”… یعنی تو را می فهمم …
به یک گوش دادن خالی… بدون داوری!
به یک همراهی شدن کوچک …
به حتی یک همراهی کردن ممتد آرام …
به یک پرسش :”روزگارت چگونه است ؟”
به یک دعوت کوچک به صرف یک فنجان قهوه !
به یک وقت گذاشتن برای تو…
به شنیدن یک “من کنارت هستم “…
به یک هدیه ی بی مناسبت …
به یک” دوستت دارم “بی دلیل …
به یک غافلگیری … به یک خوشحال کردن کوچک …
به یک نگاه …
به یک شاخه گل…
دل آدم گاهی چه شاد است …
به یک فهمیده شدن درست !
به لبخند!
به یک سلام !
به یک تعریف… به یک تایید به یک تبریک …!!!
و ما چه بی رحمانه این دلخوشی های کوچک و ساده را از هم هم دریغ میکنیم و تمام محبت و دوست داشتن مان را گذاشته ایم کنار تا به یک باره همه آنها را پس از مرگ نثار هم کنیم …