هرچه که از تو بنویسم کم است,,آنقدر به من ایمان داده ای که
هرچه که از تو بنویسم کم است,,آنقدر به من ایمان داده ای که خودم را تو میدانم..پرنده زیبای خوشبختی من,,فرشته مهربان روزگار من,,,پری دریایی دریای آرزوهای من..زلیخاه من مجنون بی غرور ...با تو سوار بر صبح امیدم,,,بی من و تو بودن در ما جایی ندارد...ما تمام آخر و عاقبت همیم
- ۶۴۰
- ۱۵ فروردین ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط