مادرم می گفت مهربان و بخشنده باش، حتی با کسی که مطمئن نیس

مادرم می گفت مهربان و بخشنده باش، حتی با کسی که مطمئن نیستی شایسته اش باشد. و از یاد نبر درون همه آدم ها طوفان برپاست، مثل درون خودت.
نیمی از جانت را صرف مهربانی کن، و نیم دیگرش را نگه دار برای التیام دردهایی که ناسپاسی پیشکشت خواهد کرد.
کم کم یاد میگیری بی منت و بی توقع دوست بداری و ببخشی و رنگی به دنیای تیره بپاشی.
از یاد نبر مهرورزیدن قبل از همه محبتی است به خودت...
و من معتقدم اگر مثل مادرم بزرگ نیستم، دست کم می توانم بیاموزم در همه حال، حرمت انسان را نگه دارم، حرمت همه را، از جمله خودم...