گاهی وَقْتهٰا دِلَم میخواهد بِگویم: مَنْ رفتم ؛ باهات قَه

گاهی وَقْتهٰا دِلَم میخواهد بِگویم: مَنْ رفتم ؛ باهات قَهْرم ، دیگه تموم!

دیگه دوسْتِتْ ندارم …..
وچِقَدر دِلَمْ میخواهد بِشْنوم
کجا بَچه لوس !؟ غلط میکنی که میری …..
مَگه دَسْت خودته ؟ رفتن به این راحتی نیست !
اَمّا ….
نِمیدانم چِهـ حِکْمَتیست که آدمی
همیشه اینجور وَقْتهٰا میشنود : بِهـ جَهَنَّمْ … !!!