تا زمان هست

تا زمان هست
باید به تکامل برسیم
به تکامل ِ
دل و دیده و عشق
در بلندای شعور
بعد از آن است
که در می یابیم
که چقدر انسانیم
هم بُغض ز خود رسته ي
اين بارانيم
در دل ِ آرامش ِ
خشم ِ شب و طوفانيم
از رگ گردن ، نه
هم نفس يزدانيم
باچرخش اين حباب خاك
رقص كنان مي خوانيم
قطره ي بارانيم
ما خود ِ طوفانيم ...............
#شهزاد
دیدگاه ها (۱)

و من بی تابی ِ دردم که با برگی به پرواز زوال از شاخه تا مرگم...

اگر طوفان بگيرد رعد اگر رسوا شود نامرد اگر بغض گلوگیری شود ف...

عشق من یعنی غزل گفتی و من گریانم ویرانه ی رویای توم می دانم....

واژه تاول زده از داغی ِهجران غمت در گلو مانده همه بغض پریشان...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط