ای مطلع و معشوقِ غزل، حضرتِ ماهَم...
ای مطلع و معشوقِ غزل، حضرتِ ماهَم...
ای کاش شبی بگذری از کوچه ی ما هم!
خورشید به اندازه ی تو جلوه ندارد...
تا بوده به دنبال تو بوده ست نگاهم!
منطق سپر انداخته در جنگِ دل و عقل...
مغلوب نگاهت شده بی جنگ سپاهم!
چشمان تو یک عمر مرا کرده گرفتار...
انداخته گل خنده ات از چاله به چاهم!
وابسته ی چشمت شده احوال دل من...
هم علت لبخندی و هم علت آهم!
تا بین تو و قبله مردد شده مُهری...
هربار به سمتت شده کج قلبم و راهم!
دیوانه تر از این بکن ای ماه دلم را...
بگذر شبی از دور و برِ کوچه ی ما هم!
#M
ای کاش شبی بگذری از کوچه ی ما هم!
خورشید به اندازه ی تو جلوه ندارد...
تا بوده به دنبال تو بوده ست نگاهم!
منطق سپر انداخته در جنگِ دل و عقل...
مغلوب نگاهت شده بی جنگ سپاهم!
چشمان تو یک عمر مرا کرده گرفتار...
انداخته گل خنده ات از چاله به چاهم!
وابسته ی چشمت شده احوال دل من...
هم علت لبخندی و هم علت آهم!
تا بین تو و قبله مردد شده مُهری...
هربار به سمتت شده کج قلبم و راهم!
دیوانه تر از این بکن ای ماه دلم را...
بگذر شبی از دور و برِ کوچه ی ما هم!
#M
- ۳.۱k
- ۳۰ آبان ۱۳۹۸
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط