یه دیوونه شدم که مهم نی آبروش میکشم همه عذابا رو به دوش

یه دیوونه شدم که مهم نی آبروش میکشم همه عذابا رو به دوش
بشکن همه عکسا رو شقایقا رو پر پر کن وقتی زندگی باهات بده تو هم بدتر کن
مشت بزن مشت بزن مشت بزن به این سینه تو بزن خاتونِ من زخمات به دل میشینه
دیگه نه گلایه ای دارم و نه دلگیرم یه جوری زخمه تنم نه می مونم نه میمیرم
من از این دنیای بیشرف مگه چی خواستم نشدش خدا این اونی نبود که من میخواستم
اشکای بعد نبودت رو تنم آواره بعد تو گفته بودم دنیا واسم دیواره
دنیا بهت گفته بودم با من یکی کل ننداز زندگیِ من اینه دست انداز دست انداز
تا یه جا اومد درست شه دوباره پاچیدم بپرسین دل شکسته کیه آدرس مهرابو میدن
بعد تو پاییز و بارونو بهار همدرده نا مسلمون تو دیدی دنیا منو پیر کرده