روزایی هست تورابــطه هــا

روزایی هست تورابــطه هــا
دِلـِـت میگیـــره …
ســـرد میشــــی …
از صبـــوری کــردن
ازدوری !
از فـــاصله …
از انتظـــار …
خستـــه میشـــی …

بــعد دلــت می خواد
حتــی وقــتی ســردی
وقتی نــمی تونی عین بقیــه روزهــا
واســـه ی هم خاطره ات لحظه هـــای عــاشقانه بسازی
بـــاز هــم اندازه ی همون موقع هـــا
که گــرمی
که خــوبی
که دلـــیل آرامششی …
دوســتت داشــته باشـــه …
ایـــن دوســت داشــتـــن و نشونت بده …
حتـــی وقتی هــر چی میاد طرفت پسش می زنــی …

یـــه روزایی هست کــه دوست داری داد بــزنی
لعنتـــی !‌ بفهم !
ایــن ســرما ربطــی بــه کــم شدن احــساسم نداره !
مال دلتــنــگیــه !
دلتنگـــی واســه خـــود ِ تـــــــو …

امــا یه چیزی انگار راه گلوتو می بنده
که حتی نمی تونی از خودت دفاع کنی !
که سکوت می کنی …

حالا تــو هــی بیــا و بگــو
نمــی دونم این روزهـــا کــه من بیشتر از همیشــه بهت احتیاج دارم
چـــرا اینجوری ســـردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!