من برای امروزی که تو را ندارم ،

من برای امروزی که تو را ندارم ،
ناراحت نیستم !

ناراحتم برای چهل سالگی‌ام ...!

آنجا که ،
به بهانه‌ی یک شعر ، یک آهنگ ،
به یادت می‌افتم !
و به دخترم لبخند می‌زنم !

من
برای آن لبخند که درد دارد، ناراحتم !