کاش من هم مثل رودخانه جاری بودم به هر کوی و برزنی سرک می
کاش من هم مثل رودخانه جاری بودم به هر کوی و برزنی سرک می کشیدم به کوی عاشقان جایی که باده و می سر ریز بود و از آن جام ناب می اندکی می نوشیدم تا غم و درد اینک از چهره می زداییدم آسمان گریه می کند برای زمینی که خشکیده از درد و رنج است....
- ۷۸۷
- ۲۲ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط