🏴☠ : 𝖢𝖢'𝟤𝟣 - @جائه
امروز خیلی رندوم به یکی از اتفاقاتی که برام افتاد و باعث شد روتین زندگیم خیلی تغییر بیفته یادم افتاد ، گفتم چرا با دخترام به اشتراکش نزارم؟
کامل بخونید شاید کمتکون کرد 💁🏼♀️
راستش، یه مدته اصلاً مودم خوب نیست. البته فکر نکنم فقط من باشم، حس میکنم این روزا هیچکدوممون حال دلمون خوب نیست. هرکی یه گوشه داره با یه چیزی میجنگه، فقط بعضیاش قشنگ قایمش میکنن.
یادمه اوایل دی بود، داشتم میرفتم مدرسه امتحان ادبیات بدم. توی راه فقط یه جمله هی توی سرم تکرار میشد:
«بیخیال... بدتر از این که دیگه نمیشه.»
فکر میکردم یه کم دیگه صبر کنم، همه چی درست میشه. یه اتفاق خوب میافته، یه روز از خواب بیدار میشم میبینم بالاخره اوضاع روبهراه شده.
ولی دخترم...
شاید هنوز یه هفته نگذشته بود که با خودم گفتم:
«کاش برگردم همون روز...»
همون روزی که فکر میکردم افتضاحترین روز دنیاست.
اونجا فهمیدم ما آدما یه عادت خیلی بد داریم؛ هرچی جلوتر میریم، حسرت دیروزو میخوریم.
درصورتی که دیروزمونم اصلاً خوب نبوده.
بعد من شروع کردم منتظر موندن...
گفتم وقتی حالم خوب شد میرم باشگاه.
وقتی شرایط بهتر شد بیشتر درس میخونم.
وقتی انگیزه اومد فلان کارو شروع میکنم.
وقتی اوضاع آروم شد بیشتر به خودم میرسم.
ولی دخترم...
اون «وقتی» هیچوقت نرسید.
اصلاً زندگی انگار منتظر ما نمیمونه.
هر روز یه مشکل جدید.
یه خبر جدید.
یه غصه جدید.
یه استرس جدید.
و ما هی میگیم فردا...
هفته بعد...
ماه بعد...
بعدِ کنکور...
بعدِ فلان اتفاق...
بعد یهو به خودمون میایم میبینیم چند ماه گذشته، ولی ما هنوز سر همون نقطهایم.
دخترم، یه چیزی رو خیلی دیر فهمیدم...
هیچوقت یه روزی نمیرسه که همه چی عالی باشه و بعد تازه زندگی رو شروع کنیم.
هیچوقت.
همیشه یه چیزی هست که اعصابمون رو خورد کنه.
همیشه یه دلیلی برای عقب انداختن هست.
اگه بخوای منتظر شرایط ایدهآل بمونی، شاید هیچوقت شروع نکنی.
یه چیز دیگه هم فهمیدم دخترم...
نه زمان قراره نجاتمون بده...
نه یه آدم...
نه یه رابطه...
نه یه معجزه...
نه حتی یه اتفاق خاص.
تنها کسی که میتونه دست منو بگیره و از این حال بکشه بیرون، خودمم.
همونطور که تنها کسی که میتونه دست تو رو بگیره، خودتی دخترم.
میدونم سخته.
میدونم بعضی روزا حتی حوصله مسواک زدنم نداری.
بعضی روزا فقط دلت میخواد پتو رو بکشی روت و دنیا تموم شه.
میدونم دخترم...
ولی اگه خودمون تکون نخوریم، هیچچیز تکون نمیخوره.
حسرت خوردن فقط خستهترمون میکنه.
منتظر موندن فقط زمانمون رو میگیره.
اون چراغ سبزی که منتظریم یکی برامون روشنش کنه، احتمالاً هیچوقت روشن نمیشه.
شاید باید خودمون راه بیفتیم، حتی وقتی هنوز چراغ قرمزه.
دخترم...
لازم نیست یهویی همه چی درست بشه.
لازم نیست از فردا بهترین نسخهی خودت باشی.
فقط یه قدم بردار.
یه صفحه بیشتر بخون.
یه تمرین انجام بده.
یه لیوان آب بخور.
یه پیادهروی کوتاه برو.
همین قدمای کوچیک، یه روز میشن فاصلهی بین آدمی که امروز هستی و آدمی که همیشه دوست داشتی باشی.
و آخرش فقط یه چیزی...
دخترم، اگه این روزا حالت خوب نیست، بدون تنها نیستی.
ولی خواهش میکنم منتظر یه روز خوب نمون.
روزای خوب ساخته میشن، پیدا نمیشن.
هیچکس قرار نیست بیاد زندگیتو نجات بده.
هیچ قهرمانی از راه نمیرسه.
قهرمان زندگی خودت، فقط خودتی دخترم.
پس آروم آروم...
با همه خستگیات...
با همه بغضات...
با همه ترسات...
بلند شو و ادامه بده.
قول میدم یه روز، همین خودت از خودِ امروزت بابت ادامه دادنش تشکر میکنه.
نمیدونم شماها چه زمانی از زندگیتون به این نتیجه میرسید ولی امیدوارم وقتی به این نتیجه نرسیده باشید که تک تک فرصت هاتون ازت دست داده باشید
دوستون دارم دخترام ، مراقب خودتون باشید.
نه اینا برای ویو بودن نه چیز دیگه ای فقط من از این حسرت خوردن و منتظر نشدن ها آسیب خوردم و از خیلی اتفاقات عقب افتادم، شما این اشتباه نکنید
#کلاب_انکور
#Jae
امروز خیلی رندوم به یکی از اتفاقاتی که برام افتاد و باعث شد روتین زندگیم خیلی تغییر بیفته یادم افتاد ، گفتم چرا با دخترام به اشتراکش نزارم؟
کامل بخونید شاید کمتکون کرد 💁🏼♀️
راستش، یه مدته اصلاً مودم خوب نیست. البته فکر نکنم فقط من باشم، حس میکنم این روزا هیچکدوممون حال دلمون خوب نیست. هرکی یه گوشه داره با یه چیزی میجنگه، فقط بعضیاش قشنگ قایمش میکنن.
یادمه اوایل دی بود، داشتم میرفتم مدرسه امتحان ادبیات بدم. توی راه فقط یه جمله هی توی سرم تکرار میشد:
«بیخیال... بدتر از این که دیگه نمیشه.»
فکر میکردم یه کم دیگه صبر کنم، همه چی درست میشه. یه اتفاق خوب میافته، یه روز از خواب بیدار میشم میبینم بالاخره اوضاع روبهراه شده.
ولی دخترم...
شاید هنوز یه هفته نگذشته بود که با خودم گفتم:
«کاش برگردم همون روز...»
همون روزی که فکر میکردم افتضاحترین روز دنیاست.
اونجا فهمیدم ما آدما یه عادت خیلی بد داریم؛ هرچی جلوتر میریم، حسرت دیروزو میخوریم.
درصورتی که دیروزمونم اصلاً خوب نبوده.
بعد من شروع کردم منتظر موندن...
گفتم وقتی حالم خوب شد میرم باشگاه.
وقتی شرایط بهتر شد بیشتر درس میخونم.
وقتی انگیزه اومد فلان کارو شروع میکنم.
وقتی اوضاع آروم شد بیشتر به خودم میرسم.
ولی دخترم...
اون «وقتی» هیچوقت نرسید.
اصلاً زندگی انگار منتظر ما نمیمونه.
هر روز یه مشکل جدید.
یه خبر جدید.
یه غصه جدید.
یه استرس جدید.
و ما هی میگیم فردا...
هفته بعد...
ماه بعد...
بعدِ کنکور...
بعدِ فلان اتفاق...
بعد یهو به خودمون میایم میبینیم چند ماه گذشته، ولی ما هنوز سر همون نقطهایم.
دخترم، یه چیزی رو خیلی دیر فهمیدم...
هیچوقت یه روزی نمیرسه که همه چی عالی باشه و بعد تازه زندگی رو شروع کنیم.
هیچوقت.
همیشه یه چیزی هست که اعصابمون رو خورد کنه.
همیشه یه دلیلی برای عقب انداختن هست.
اگه بخوای منتظر شرایط ایدهآل بمونی، شاید هیچوقت شروع نکنی.
یه چیز دیگه هم فهمیدم دخترم...
نه زمان قراره نجاتمون بده...
نه یه آدم...
نه یه رابطه...
نه یه معجزه...
نه حتی یه اتفاق خاص.
تنها کسی که میتونه دست منو بگیره و از این حال بکشه بیرون، خودمم.
همونطور که تنها کسی که میتونه دست تو رو بگیره، خودتی دخترم.
میدونم سخته.
میدونم بعضی روزا حتی حوصله مسواک زدنم نداری.
بعضی روزا فقط دلت میخواد پتو رو بکشی روت و دنیا تموم شه.
میدونم دخترم...
ولی اگه خودمون تکون نخوریم، هیچچیز تکون نمیخوره.
حسرت خوردن فقط خستهترمون میکنه.
منتظر موندن فقط زمانمون رو میگیره.
اون چراغ سبزی که منتظریم یکی برامون روشنش کنه، احتمالاً هیچوقت روشن نمیشه.
شاید باید خودمون راه بیفتیم، حتی وقتی هنوز چراغ قرمزه.
دخترم...
لازم نیست یهویی همه چی درست بشه.
لازم نیست از فردا بهترین نسخهی خودت باشی.
فقط یه قدم بردار.
یه صفحه بیشتر بخون.
یه تمرین انجام بده.
یه لیوان آب بخور.
یه پیادهروی کوتاه برو.
همین قدمای کوچیک، یه روز میشن فاصلهی بین آدمی که امروز هستی و آدمی که همیشه دوست داشتی باشی.
و آخرش فقط یه چیزی...
دخترم، اگه این روزا حالت خوب نیست، بدون تنها نیستی.
ولی خواهش میکنم منتظر یه روز خوب نمون.
روزای خوب ساخته میشن، پیدا نمیشن.
هیچکس قرار نیست بیاد زندگیتو نجات بده.
هیچ قهرمانی از راه نمیرسه.
قهرمان زندگی خودت، فقط خودتی دخترم.
پس آروم آروم...
با همه خستگیات...
با همه بغضات...
با همه ترسات...
بلند شو و ادامه بده.
قول میدم یه روز، همین خودت از خودِ امروزت بابت ادامه دادنش تشکر میکنه.
نمیدونم شماها چه زمانی از زندگیتون به این نتیجه میرسید ولی امیدوارم وقتی به این نتیجه نرسیده باشید که تک تک فرصت هاتون ازت دست داده باشید
دوستون دارم دخترام ، مراقب خودتون باشید.
نه اینا برای ویو بودن نه چیز دیگه ای فقط من از این حسرت خوردن و منتظر نشدن ها آسیب خوردم و از خیلی اتفاقات عقب افتادم، شما این اشتباه نکنید
#کلاب_انکور
#Jae
- ۱۳.۶k
- ۲۷ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط