تطاول می کند زلفت؛ عجب خطی، عجب مویی

تطاول می کند زلفت؛ عجب خطی، عجب مویی
چه سرمشق سکوتی ... سرمه در زیبای آهویی

چه گیسویی، چه جعدی، باد را حتی پریشان کرد
عجب هرم نگاهِ جاذب و جذّاب جادویی

چه مژگان کمانگیری ، چه برق تیر جانسوزی
چه محرابی، چه قوسی، هشتِ حالت دارِ ابرویی

عجب عطرِ نفس هایت هوا را عود و عنبر کرد
عجب مُشکِ ختن زارِ صدایی، لحنِ خوشبویی

چه حالِ مهربانی پشت لبخندِ مدام توست
عجب رفتار نیکویی، عجب خلقی، عجب خویی

عسل انگور چشم توست چرخیدی مِی اش کردی
رطب لب های حلوای تو شد ، از بس شکر رویی

غزل قول تو شد، خط انحنای ذوالفقارت کرد
سخن فعل تو شد از بس که صدیق.......

"M&N"