.

.
♨️راه سید اینگونه بود.
«به مرحوم مصباح عرض کردم ما ولایت را اینگونه می‌فهمیم

شهید سیدمقاومت
🔹کافیست احتمال بدهیم کاری مورد رضایت ایشان است انجام میدهیم و کافیست احتمال بدهیم(فقط احتمال بدهیم) کاری مورد رضایت ایشان نیست انجام نمیدهیم...
🔹ایشان(علامه مصباح)فرمود این همان ولایت حقیقی‌ست»

✍این حرف سید مقاومت دریایی از معناست.
ولایت برای او یک قرارداد سیاسی خشک نبود، یک نسبت قلبی بود.
اینکه حتی "احتمال رضایت ولی" برایش کافی‌ست تا حرکت کند، یعنی اوج بندگی و عبودیت.

این نگاه، ولایت را از یک دستور بیرونی به یک شعور درونی تبدیل میکند!

به جایی میرسد که انسان قبل از هر اقدامی، قلبش را میگذارد روی ترازوی رضایت ولی.
در این نقطه دیگر اطاعت به معنای اجبار نیست، به معنای عشق‌ست.

کسی که چنین فهمی دارد، مثل سید حسن، نه از ترس و نه از مصلحت، بلکه از عمق جان برای ادای تکلیف اطاعت میکند.

و همین راز ماندگاری و عظمت اوست. راز آن آرامش شگفت‌انگیز در طوفان‌ها، آن لبخند مطمئن وسط سخت‌ترین بحران‌ها. او خود را در مدار و شعاع رضایت ولی تعریف کرد و همین او را به قله رساند.

این همان معنایی‌ست که علامه مصباح فرمود: "این ولایت حقیقی‌ست."
ولایتی که نه فقط فرمانی برای گوش، که چراغی برای قلب است.